• Bu konu 1 izleyen ve 1 yanıt içeriyor.
2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
  • Yazar
    Yazılar
  • #23936
    Armagan
    Anahtar yönetici

    Aklanma:

    Tanrı Tarafından Kabul Edilmemizi Sağladı

    Aklanma, Tanrı’nın suçlu durumdaki günahkar kişiyi doğru saydığı, yasanın adil gereklerini yerine getiren yüce bir eylemdir.

    Aklanma Mahkumiyeti Kaldırır

    Aklanma, mahkumiyetin zıttıdır. Bizler günahımız yüzünden Tanrı tarafından yargılandık (Yuhanna 3:1820). Eğer O’nun yargı kürsüsünden önce var olsaydık, Tanrı bizleri suçlu bulacaktı ve bunun sonucunda cehenneme mahkum edecekti. Bu karar, doğru ve yasaya uygun bir karar olacaktı. Aklanmada, Tanrı yargısı bizleri davadan beraat ettirir. Masum olduğumuzu söylemez, çünkü masum değiliz; ama beraat ederiz. Mahkum edilmeyiz, fakat kutsal Tanrı için kabul edilebilir olarak tanımlanırız. Düşüncemizde suçumuzu ve asıl hak ettiğimiz yer olan cehennemi taşırız; bu Tanrı’nın sevgisinin ve lütfunun en büyük ispatı olmalıdır.

    Tanrı bunu nasıl yapabilir? Eğer suçluysak, nasıl bağışlanmış olduğumuzu söyleyebilir? Tanrı yasasının dışına çıkar mı? O günahımıza karşı gözünü kapar mı? Günah hakkında yargı üzerine yaptığı tüm açıklamaları unutur mu? Bunların hiçbirisini yapmaz. O hala kutsal olan Tanrı’dır ve günahı göz ardı edemez. Eğer Tanrı bizleri aklayacaksa, bunu kendi kutsallığından ve adaletinden ödün vermeden yapmalıdır. Tanrı’nın bunu nasıl yaptığı, bizlere Romalılar 3:2126’da anlatılmaktadır. Bu bölüm, Tanrı’nın “bunu, adil kalmak ve İsa’ya iman edeni aklamak için” yaptığını söyleyen kelimelerle sona ermektedir.

    Bize Doğruluk Verir

    Aklanma sadece mahkumiyeti kaldırmaz, aynı zamanda bizlere doğruluk verir; bu doğruluk Tanrı’nın artık bizimle olan ilişkisinin temelini oluşturur. Doğruluk, Romalılar 3:21’in de söylediği gibi “yasadan bağımsızlık”tır; yani Tanrı’nın yasasını yerine getirmek için bir şey yapmamız gerekmediğidir. Bu, Tanrı’nın bizlere vermiş olduğu bir şeydir; Tanrı’dan gelen doğruluktur. Aslında, Mesih’in doğruluğudur. Tanrı bizleri günahsız olan Oğlu’nun doğruluğu ile değerlendirir. Bu, şaşırtıcı bir gerçektir ve Hıristiyan Müjdesinin kalbidir.

    Bizim kendi doğruluğumuz, Tanrı’nın gözünde kirli paçavralar gibidir (Yeşaya 64:6). Eğer Tanrı tarafından kabul edileceksek, bundan daha iyisine ihtiyacımız vardır. Filipililer 3:9’da Pavlus’un “iman sonucu Tanrı’dan gelen doğruluğa” kavuşmak isteyen bir Hıristiyan olmaktan hoşnut olması anlatılır. Yeşaya da yaşadığı aynı sevinci “RAB’de büyük sevinç bulacağım, Tanrım’la yüreğim coşacak. Çünkü çelenkle süslenmiş güvey gibi, takılarını kuşanmış gelin gibi, bana kurtuluş giysisini giydirdi, beni doğruluk kaftanıyla örttü” diyerek ifade etmektedir (Yeşaya 61:10).

    Aklanma Nasıl Gerçekleşir?

    Romalılar 3, bizlere aklanmanın nasıl gerçekleştiğine dair yanıt verir:

    · Bizlere iman yolu ile gelir (ayet 22)

    · Tanrı’nın lütfunun bir ürünüdür (ayet 24)

    · Mesih’in bizler için yaptıklarının bir sonucudur

    O, bizleri kurtarandır (ayet 24)

    O, kanıyla günahlarımızı bağışlatandır (günah sunusu) (ayet 25).

    Oğlu’nu bizim yerimize ölmek üzere göndermekle, Tanrı adaletini ispatlamıştır. Günahlarımız gözden kaçırılmadı. Onlarla, Tanrı’nın her zaman uğraşılması gerektiğini söylediği gibi uğraşıldı. Günahlarımız cezalandırıldı, fakat İsa’nın üzerine yüklenmiş oldukları için ve de onların sorumluluğunu üstlendiği için; bizim cezamızı O çekti. İsa’nın eylemi üzerine, Tanrı suçlu bulunan günahkar insanları akladı. O, Yasa’ya uygun bir şekilde hareket etti; çünkü günahlarımız, O’nun Yasası’nın gerektirdiği şekilde cezalandırıldı.

    Günahlarımız İsa’ya yüklendi, Tanrı İsa’ya aslında bizlere davranması gerektiği biçimde davrandı – İsa ölüme terk edildi ve bizim yerimize öldü. İsa’nın doğruluğu bize yüklendi, bu sayede Tanrı artık bizlere İsa’ya davrandığı gibi davranmaktadır – Bizler Tanrı’nın çocukları olduk ve bizleri Tanrı kurtarılmış halkı olarak sahiplendi.

    Dikkate Değer Bir Alıntı…

    “Bu, doğru kılındığımız anlamına gelmez, tersine Tanrı bizleri doğru olarak dikkate alır ve doğru olacağımızı bildirir. Birçok insana bu çoğunlukla güç gelir. Bilinçli olarak günah işledikleri için, aklanmış bir konumda olamayacaklarını söylerler; fakat bunu söyleyen insanlar, aklanma ile ilgili bu harika ve önemli öğretiyi anlamadıklarını hemen gösterirler. Aslında aklanma bizlerde bir değişiklik yaratmaz; aklanma, Tanrı’nın bizlerle ilgili olarak yaptığı bir bildiridir. Ne yaptığımız ile ilgili bir sonuç değildir, tersine bizim için yapılmış bir şeyin sonucudur. Bizler sadece Tanrı’nın bizleri doğru olarak dikkate aldığı ve doğru olacağımızı bildirdiği düşüncesi ile doğru kılınmış oluruz.”

    D. M. LloydJones

    Bunları Düşünün

    Eğer kurtuluş bizlere bağlı olmayıp Mesih’e iman ile gelen lütuftan kaynaklanıyorsa, Hıristiyan olarak nasıl yaşadığımız önemli midir? Hiç sorun yaratmayacakmış gibi günah işlemeye devam edebilir miyiz? Cevap vermeden önce, Romalılar 3:18’i okuyun.

    Ek Okuma

    Joe Nesom, Be sure what you believe (Chapter 11, ‘Innocent before God’), Evangelical Press

    #35970
    Armagan
    Anahtar yönetici

    Aklanmak normalde sözlük anlamına baktığımız zaman herhangi bir şeyden dolayı suçlu görünen ve yargılanan bir insanın o suçu yapmadığının ortaya çıkması sonucunda suçsuz sayılması demektir.Ama aklanmanın İncil deki anlamı böyle değildir çünkü bizler suç işledik ve bu kesin bir şey suçlu olduğumuz açık bir şekilde ortada o halde suçsuz bulunamayız biz suçluyuz. Aklanmanın İncil’e göre anlamı Tüm insanlar günah işlemişlerdir ve Tanrı’nın gazabına uğrayıp cehenneme mahkum olmuşlardır.Ne var ki kendileri uğruna günahsız bir yaşam sürmüş ve cezalarını çekmek için çarmıhta ölmüş olan ve dirilmiş olan İsa Mesih’e iman ederlerse, Tanrı bu cezayı çekilmiş sayar, iman edenleri doğru ve suçsuz kabul eder başka bir değişle onları aklar.İncil’de geçen aklanma, doğruluk yada adalet sözcükleri Grekçe de aynı kökten türetilmiş sözcüklerin karşılığıdır.

    Tomas amcanın yaptığı Kitabı Mukaddes Şirketinin çıkardığı çeviride Tomas amca aklanma yerine “doğrulukla donatılmak” sözünü kullanıyor ve bu tam bir anlam veriyor Çünkü ben suçlu olduğum halde suçsuz olamam suçluyum ama Mesih sayesinde doğrulukla donatılıyorum.

    Bu ayetlere baktığımızda Pavlus insanın yasadan bağımsız olarak Tanrı tarafından aklanacağını açıklıyor.Bu demek oluyor ki Tanrı doğru olmayan, yasa karşısında suçlu ve günahkar olan insanı kurtarmak için yaptığı planı insanlara açıklıyor.Ve kurtuluş için yaptığı bu planda insanlardan yasayı yerine getirmelerini beklemiyor kurtulmaları için çünkü aklanma hiçbir zaman yasanın gereklerini yapmakla elde edilemez çünkü insanlar Tanrı’nın buyruklarını tam olarak hiçbir zaman yerine getiremezler yani insan doğası gereği daima günaha meyillidir ve günah işler bu nedenle de Pavlus Tanrı’nın gazabı açıkça görülmektedir diyor.Ancak Pavlus bütün bunları söyleyip gösterdikten sonra kendisini dinleyenlerin günahın bilincine varmalarını sağladıktan sonra iyi haberi anlatmaya başlıyor.

    Tanrı kutsal olduğundan dolayı günaha göz yumamaz, günahı gözden kaçırmaz yada görmemezlikten gelmez kendisi adil olduğu için işlenen günahı cezalandırması gerekir.Ve günahın cezasının ölüm olduğunu da biliyoruz buna rağmen Tanrı günahkarı sever ve onu kurtarmak ister.İşte ikilem buradadır, Tanrı’nın adaleti günahkarın ölümünü gerektiriyor ama sevgisi ise onun kurtulmasını ve mutluluğunu arzuluyor işte burada Pavlus’un açıkladığı Tanrı’nın adaletinden ödün vermeden insanı nasıl kurtardığıdır.

    Tanrı günahkar insanı kurtarmaya bir anda mı kara verdi ve kurtardı nasıl oldu bu?Pavlus bunu 21. ayette açıklıyor ne diyor orada?”yasa ve peygamberlerin” yani tüm Kutsal Kitab’ın buna tanıklık ettiğini yani Tanrı daha bu kefaret olayını gerçekleşmeden önce insanı nasıl kurtaracağını yasa ve peygamberler aracılığıyla bildirdiğini görüyoruz

2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
  • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.