[Anonim]

Sevgili Tuba hanım
Bu siteye üye olmamın sebebi sizleri tenkid etmek değildir. Dininizin bir çok mensubuyla tanışıyorum. Ankaradaki kilise cemaatinizden bir çok tanıdığım kişiler vardır.Birbirimize karşı her zaman muhabbetli olmuşuzdur. Ve ayrıca ben de tüm ömrümü İslâmiyetin ve imanın hakikatlarını asrımızın fehmine uygun ispat ve izah eden Risale-i Nur Külliyatını okumakla geçiren birisiyim. Risale-i Nur Külliyatı ise Hazret-i İsa Mesih’in geleceğini müjdeleyen bir kitaptır. Dinim gereği hepimiz Hazreti Adem (A.s) in çocuklarıyız ve Aynı Allahın yarattığı kullarız mana-yı harfî ile tüm insanlığı sevmek zorundayım. Sevilmeyecek şeyler varsa onlar da kötülüklerdir günahlardır ve bunlar gibi şeylerdir.
Sadece göz gezdirirken takıldığım bir cümleye kısa bir izah yazmak istedim bu çekememezlik değildir.
Kız çocuklarını diri diri toprağa gömen ve zerre kadar yürekleri titremeyen bir topluluk peygamberimizin terbiyesinden sonra karıncaya ayak basamaz hale gelmiştir. Kensini öldürmek için tek başınayken arkasından kılınç kaldıran kişiye ise elini o kişinin kalbine koyup ” nefsinle ne konuştun” demiş o kişi ise ” artık dünyada ondan başka bana sevgili olamazdı” demiştir.
Semavî dinler daima güzelliği iyiliği sevgiyi muhabbeti nasihat eder. Musevilik hristiyanlık ve islamiyet bizler bir dine mensubuz elbette kendi dinimizi üstün görürüz. Halbuki karşımızda hiçbir dini tanımayan peygamberlik kavramını, kitap kavramını inkar eden dinsiz güruhlar vardır. Bunlar kalplerinde bir manevî ses duymadıklarından bütün kötülüklere açıktırlar. biz müslümanlar ve siz hristiyanlar birbirimizle değil onlarla mücadele etmeliyiz. İki dinin arasında derin uçurumların olduğu konular olsa bile en azından peygamberlik, Allah, kitap, melek şeytan cennet cehennem ibadet vs gibi ortak kelimelerimiz ve konularımız var. dinsizlerle ise hiçbir ortak yanımız yoktur.
Hristiyanlığı ve sizleri tenkid etmek benim üzerime vazife olmadığı gibi İslamiyyeti de tenkid etmek sizlere vazife olmamalıdır.