[Anonim]

Tövbe ve Tanrı’nın Lütfu


Kurtuluşun tamamen Tanrı’nın lütfuna bağımlı olduğunu biliyoruz. Kutsal Kitap, Tanrı’nın gözünde hiç kimsenin yasa aracılığıyla aklanmadığını söyler.

‘Doğru adam imanla yaşayacaktır’ (İbraniler 10:18).


Kurtuluş, bağışlanma ve aklanma bütünüyle Mesih’in çarmıhtaki kefaretinin sağlayışıdır. Yine de eğer Mesih’in çarmıhta kurban edilişi, her çağdaki her birey için etkili olacaksa, o birey günahtan tövbe edip Mesih’i imanla kabul etmelidir. Yunus Ninova şehri tövbe edinceye kadar tövbeyi vaazetti. Hezekiel de şu sözlerle tövbeye çağırıyordu insanları:


‘Bu yüzden, ey İsrail halkı, sizleri, her birinizi yolunuza göre yargılayacağım. Egemen Rab böyle diyor. Dönün! İsyanlarınızdan dönün! Günahın sizi yıkıma sürüklemesine izin vermeyin’ (Hezekiel 18:30).


Vaftizca Yahya’nın çağrısı da tövbe içindi: ‘Tövbe edin! Göklerin Egemenliği yaklaşmıştır’ (Matta 3:2).


Yeni Antlaşma’da yetmiş kez tövbeden söz edilir. İsa, ‘Tövbe etmezseni mahvolacaksınız’ dedi. Pentekost gününde şunları vaazediyordu. Pentekost gününde Petrus, vaaz ederek şöyle diyordu:


‘Tövbe edin, her biriniz İsa Mesih’in adıyla vaftiz olsun. Böylece günahlarınız bağışlanacak ve Kutsal Ruh armağanını alacaksınız’ (Elçilerin İşleri 2:38).


Pavlus da Tövbeyi vaazetti: ‘Hem Yahudileri, hem de Grekleri, tövbe edip Tanrı’ya dönmeye ve Rabbimiz İsa’ya inanmaya çağırdım’ (Elçilerin İşleri 20:21).


Kutsal Kitap, Tanrı’nın insanları tövbeye çağırdığını söyler: ‘Tanrı, geçmiş dönemlerin bilgisizliğini görmezlikten geldi; ama şimdi her yerde herkesin tövbe etmesini buyuruyor’ (Elçilerin İşleri 17:30).


Tövbe bir buyruktur. Tanrı, ‘Tövbe etmezseni mahvolacaksınız’ diyor. Siz tövbe ettiniz mi? Bundan emin misiniz? Kutsal Kitap’ta sahte tövbe ile ilgili pek çok örnek bulunur. Örneğin Firavun, vaat edilmiş topraklara gitmek için Mısır’dan ayrılmak isteyen İsrailoğullarına şöyle demişti:

‘Günah işledim’ (Mısır’dan çıkış 9:27).

Bunun bir pişmanlık ifadesi olduğu açıktır, ancak gerçek bir tövbe ifadesi değildir. Saul’da, 1.Samuel 15:24-30 ve 26:21’de aynı şeyi yaptı. Davut, Peygamber Natan’a, (2.Samuel 12:13 ve 20:10-17’de ‘Günah işledim’ derken içtenlikle tövbe etmişti.