[Anonim]

Yazınızı okuyunca aklıma İsa Mesihin Luka 10. Babta geçen bir benzetmesi geldi. Benzetmeyi kısaca özetlemek gerekirse adamın biri Eriha’ya giderken haydutların eline düşüp dövülüyor ve yarı ölü bir şekilde bırakılıyor. Oradan geçen bir Levili ve bir kahin, adamı görmemezlikten geliyor ve yollarına devam ediyorlar.Ondan sonra yoldan tıpkı Kemal Başaran’ın Arapları hor gördüğü gibi o dönem hor görülen bir Samiriyeli geçiyor. Adamın haline acıyor, onu tedavi ediyor,ertesi günde hancıya iki dinar verip bu adama iyi bakmasını istiyor.

Her ne kadar Kemal Başaran arkadaşımız görmemezlikten gelsede bugün Filistin halkı bir kısmı öldürülmüş, bir kısmı evlerinden ve yurtlarından sürülmüş bir durumda,mülteci kamplarında insanlık dışı şartlarda yaşan mücadelesi vermektedir.Şimdi kendimize sormamız gereken şudur; Filistin halkına yönelik bu insanlık dışı muameleye karşı nasıl bir tavır takınmalıyız? Kahin ve Levili gibi İsrail’in işgal ve ilhak politikalarını , Filistin halkına yapılan zulmü görmemezliktenmi geleceğiz? Yoksa o hor görülen Samiriyeli gibi Filistin halkının dertlerinimi paylaşıcağız.

Yahudilerin İbrahimin soyu, Tanrının halkı olması meselesine gelirsek, bu konuya cevabı zamanında Yahya vermişti sanırım; Ey engerekler soyu! Gelecek olan gazaptan kaçmanız için sizi kim uyardı?Bundan böyle tövbeye yaraşır meyveler verin. Kendi kendinize, `Biz İbrahim’in soyundanız’ diye düşünmeyin. Ben size şunu söyleyeyim: Tanrı, İbrahim’e şu taşlardan çocuk yaratacak güçtedir.”

Son olarak Kemal arkadaşımın yazısında bir düzeltmede bulunmak istiyorum. 1967 savaşını başlatan Araplar değil, İsrail’dir. Kudüs’ü işgal etmeleride bu savaş sonucunda olmuştur.

Dostlukla…