#30857
Anonim
Pasif

Kutsal Kitabın Türkçe tercümelerinde “Rab Allah” ve “İsa” kelimeleri oldukça sık geçmekte. Bu kelimelerin kökeni Arapçadır (yanlış bilmiyorsam Araplarda İsa kelimesini kullanmıyor). Fakat bu aynı kişiden söz ettiğimiz göstermez.
İbranicede “EL” Tanrı demektir. Bu kelime “Tek gerçek Tanrı” anlamındadır. Bu kelime Arapçaya “AL” olarak geçmiştir, “alah” ise korku ile ilişkili bir kelime olup Arapçaya “Allah” olarak geçmiştir. “EL” korkulacak bir Tanrı’yı ifade eder. Kutsal Kitap’ta gerçek Tanrı’yı diğer ulusların tanrılarından ayırmak için “EL” kelimesi genellikle başka kelimeler ile birlikte kullanılır: El ve buna yakın Tanrı adları şöyledir: Elohim, Elyon, Al, Eloah, Elah.
ADONAY, EL SHADDAY isimleri Tanrı’nın en yüce olma özelliğini vurgulamaktadır.
Biraz daha devam etmek istiyorum. Tanrı için isim önemlidir. Kutsal Kitapta bir çok kişiye Tanrı tarafından isim verildiğini okuyoruz (İbrahime, Yakuba…).
Tanrı kendi ismine de çok önem verir “Tanrın Yahve’nin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü Yahve, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır.”(Çıkış 20:7);
Ya Rab Yahve, Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!”( Mezmur 8:1).

“ELOHİM” tüm yaratılışın ve doğanın sahibi ve korkulacak olan Tanrı’yı vurgularken; EL SHADDAY bereket ve esenliğin kaynağı olan ve insanla ilişki içinde olan ve gücünü kendi halkı için kullanan Tanrı’yı vurgulamaktadır.

Şimdi size tekrar soruyorum. Siz Allah’ınıza bu isimlerle sesleniyor musunuz?

Mademki dünya, Tanrı’nın bilgeliğine göre Tanrı’yı kendi bilgeliğiyle tanımadı, Tanrı, iman edenleri, saçma sayılan bildiriyle kurtarmaya razı oldu.”( I.Korintliler 1:21).