[Anonim]

Sevgili Saba,
yazdıklarını okuyunca sahiden kendimi gördüm bir yerde.Ben de evet diyorum doğru yoldayım, İncil de yazılan tüm o güzel sözler yalan olamaz. Kur’an da yazdığı gibi Allah zulmedici sevgiden yoksun olamaz.Diğer yandan da bir süre sonra aklıma gelen o korkunç düşüncelerle boğuşuyorum.Ama geçecek biliyorum mutlaka geçecek…
Yalnız anlayamadığım bir şey var;vaftiz olacağın zaman korku hissetmişsin,ama zaten 2 yıl önce iman etmişsin,yolunu çizmişsin vaftiz olmak neden etkiledi seni kalben kabul etmek ve bunu sözle de söylemekle zaten inanlısın vaftizin bir artısı var mı yani?vaftiz olmasan da hrıstiyan inancını benimsemiş olmuyor muydun?
Yani sadece merak ettiğim için sordum…
yakın ilgin için teşekkür ederim tekrar..