[Anonim]

Sayın Virandede abiciğim ve diğer abi ve kardeşlerim, hepinizi sevgi ile selamlarım.

Sevgili Mutaf abi, bu kaza haberine yüreğimde sızı ile üzüldüm. Şifa Rabbi İsa Mesih hem o yaşlı amcaya hemde şevkatli elleriyle size dokunup, acılarınızda dayanıklılık ve şifada aciliyet versin.

Diğer yazılar buraya yanlışlıkla mı geldi bilmiyorum, ama yinede konu bağlamında yazacağım. Virandede abi, öğüdünüzü yerine getirip yazılarınızı diğer dostlarıma göndereceğim. Bende 44 yaşında olmama rağmen, yeni türkçe (bazen ne olduğu belli olmayan) de kullanılan bazı kelimeler üzerine sizinde dokunduğunuz, kulak ve anlaktaki harmoni ve uyuma, birde anlamın genişliğine ilgi duymamdan dolayı, osmanlıca diyede adlandırabileceğimiz eski türkçeye daha sıcak bakmaya başladım. Okul zamanlarımda düşüncelerim şu zamanların tam aksi yönündeydi. Ancak Mesih’le olan yeni hayatımda, önceden rahatsız olmadan kullandığımız bir çok kelimenin anlamlarına derinleştikçe, bunun aslında çok daha mesereli bir macera olduğunu farkettim. Karşılıklı etkileşimin olduğu bu gibi paylaşımlar bu ilgimi daha da arttırmakta.

İnanıyorumki, bu konu üzerindeki paylaşımlarımız bizleri hem geliştirecek hemde birbirimizi daha iyi anlayıp, yakınlaşmamıza sebep olacaktır.

Çok duyduğum ve rahatsızlıkta duyduğum “antikrist” kelimesi için benimsediğim öneri olan “Mesih karşıtı” yada “antimesih” i masaya yatırmaya ne dersiniz? Eğer Mesih için “Krist” demiyorsak burda neden birden böyle bir kelime kullanıyoruz ki?

Aklımdayken, şunu da belirtmek isterim; Aşırı şekilde osmanlıca kelime kullanılması durumundada kendimizi bir şekilde soyutlama tehlikesi karşısında bırakabiliriz. İlgi duymama rağmen, açıkça itiraf etmeliyimki okullarda “edebiyat” notlarım en aşağı olanlarındandı. Bu ilgi belirttiğim gibi geç yaşlarda yeşermeye başladı.

RABbin inayeti ve esenliği hepinizle birlikte olsun..