[Anonim]

Bgmurat kardeşim… karıştırmışsın o eskiden yazmış olduklarımı biraz… :-) Olsun ama, sorun yok… unutmak insana özgü. Eylem-i Kudsi ‘Divine Liturgy’ye demiştim. ‘Liturgy’ Yunanca ‘işlev’ anlamında bir kelime ama ‘Eylem-i Kudsi’yi daha uygun bulmuştum… ‘Kutsal olay’ anlamında… sonradan oturdum düşündüm ‘Divine Liturgy’ye ‘Eucharist’ de dendiğinden ‘Şükran ayini’ denmesi daha bir uygun geldi. ‘Eucharist’ kelimesi Yunanca’da tam anlamıyla ‘şükran’ demek, nasılsa. Ve… ayinin tam anlamını belirten bir kelime, zira Hristiyanlık’ta ameller sayesinde değil, şükran sayesinde kurtuluruz.

Türkiye’de ‘günah çıkarma’ olarak bilinen uygulamaya ‘İtiraf-ı Kudsi’ demiştim. Ve gerçekten de öyledir. Yunanca’daki orijinal anlamı tam olarak ‘itiraf’tır, İngilizce’de olduğu gibi (confession). Tabi bu ‘itiraf’ bayağı, dünyevi amaçlarla girişilen bir itiraf değil… işte o yüzden ‘Kutsal itiraf’ anlamında ‘İtiraf-ı Kudsi’ dedim. Sanıyorum en uygunu da bu. Biliyorum, ifade Osmanlıca epey ama… demiş olduğum gibi Osmanlıca’nın bu iki kelimeyi bir kelimeymiş gibi hafızalara geçirebilmesi bu dilin bir meziyeti. Tabi sadece ‘İtiraf’ da denebilir. ‘Kilise’ye İtiraf’a gitti’ türünden bir cümle acaip kaçmaz, bugünün Türkçe’sinde de.

Özetle ‘Confession’ ‘İtiraf’ olabilir… ‘Eucharist’ ise ‘Şükran’. Zaten, dediğim gibi, bu kelimelerin ister Yunanca’sı olsun, İster İngilizce’si, anlamları bu. ‘Pazar sabahı Şükran sonrasında buluşur, çaya gideriz’ hiç de kulağa garip gelen bir ifade değil mesela. Çok da ahengli hatta, sanıyorum.

Bu gibi terimlerin dile entegre olması nasıl olsa zamanla olacak bir şey. Ondan iyisi mi bize şu an düşen en isabetli duyulan kelimeleri seçmek, ondan ötesini Tanrı’ya bırakmak. O en uygun olanını yerleştiriverir zamanla halkın diline.

Sevgiler, esenlikler…