[Anonim]

Sn. PS-Danimarka;

Forumlarda ancak yazılanlar okunabiliyor. Bire bir karşılaşma ve diyalog imkânı olmadığı için, kişiler hakkında yazılanlardan çıkan sonuçlar yeterli olmuyor. Buraya astığınız ilk mesajı okuyunca sizi foruma kafa bulmaya gelmiş şımarık bir genç zannettim. Bu kanıya varma sebebim, kısa mesajdan çıkan sonuç ve -Kusura bakmayın- bozuk Türkçe idi.

Danimarka da doğup büyüdüğünüzü, mesajınızdaki ifâde yanlışlıklarının da bundan kaynaklandığını bilemezdim. İnsanlar hakkında peşin hüküm vermenin yanlışlığını bilirim. Fakat yarım asrı geride bırakan ömrüme rağmen, yine yanılıyor ve ilk intibânın, hislerimin kurbanı oluyorum.

Kusurumuz affola.

Ben yeni iman etmiş bir kimseyim. Teoloji bilgim sıfır düzeyinde. MESİH imanlısına yakışacak şekil de, bilgi anlamında bir derinliğe sahip değilim. Şahsınıza hitâben yazdığım bu mesaj da doğru olan şeyler var ise, sıkıntılarınızın giderilmesinde size fayda sağlayacak düşünceler bulunuyorsa, bu İsa MESİH efendimin lütfudur.

Çünki, ben kötü ağacım. Kötü ağaç iyi meyve vermez. MESİH efendim ise, iyi ağaçtır. Kendisinde ‘Kötü meyve’ görülmez.

Toprak ile uğraşanlar bilir. Bazı ağaçlar ya hiç meyve vermez, ya da mevyeleri tatsız/acı olur. İşinin ehli bir çiftçi o ağacı henüz yeni meyve vermeye başladığında ortasından keser. İyi meyvesi olan başka bir ağaçtan aldığı dal ile aşılar. Aşı tuttuğunda artık o ağaç iyi meyve vermeye başlar. Çünki eskiden olan kesilip atılmış, yeni bir ruh ve can aşılanmıştır.

İsa MESİH efedimiz de bizim kötü olan benliğimizi bu ağaç gibi kesip atsın. Kendisinde var olan iyilik ruhu ile aşılasın.

Amin.

Bizim dua etmemiz sana çâre olacaksa şunu derim.

RAB Tanrı; efendim İsa MESİH’in yüce adı ile bütün sıkıntılarını gidersin; seni ve eşini bereketlesin.

Dertlerle baş etme noktasında en önemli mevzu imandır. İnsanın RAB Tanrı’ya yaklaşabilecek ne gücü ne de kapasitesi vardır. Biz Rabbimizi ancak iman yolu ile tanıyabilir, O’na ancak iman yoluyla yaklaşabiliriz.

RAB Tanrı kendisne sığınanlara sırtını dönmez; günâhı ne kadar çok olursa olsun onlardan yüz çevrimez. İnsanı yarı yol da bırakmaz. Yeter ki, O’na ulaşma gayretimiz samimi ve temiz bir niyetle olsun.

Bu anlattığın sıkıntı da yalnız değilsin. Çoğu insan karşılaştığı sorunlarda, iman anlamında ‘Pamuk ipliği’ denebilecek durumlara düşer. Fakat bunlar birer sınamadır. İblis’in bize açılan tek kapısı, şüphe dir. Elindeki yegâne koz, maddi mânevi hususları aslından farklı gibi göstermeye çalışmasıdır. Çünki RAB Tanrı’nın yasalarına asla müdâhele edemez ve değiştiremez.

Aziz Pio tarafından söylenmiş bir söz okumuştum.. Şu an kelimesi kelimesine yazamam. Aklımda kaldığı kadarını aktaracağım.

“Cesur ol ve RAB Tanrı dan ümidini kesme. Çünki MESİH dışında günahsız hiç kimse yok”

İman noktasında sıkıntılarımız olduğunda rehberimiz İncil’e müracaat edelim. İsa MESİH efendimize dualar ile yalvaralım. O, iyi çobandır. Koyunlarının sesini işitir ve asla terk etmez.

Bundan hemen sonra İsa öğrencilerine, kayığa binip kendisinden önce karşı yakaya geçmelerini buyurdu. Bu arada kendisi halkı salıverecekti. Halkı salıverdikten sonra dua etmek için tek başına dağa çıktı. Akşam olurken orada yalnızdı. O sırada kayık kıyıdan bir hayli uzakta dalgalarla boğuşuyordu. Çünkü rüzgâr karşı yönden esiyordu.

Sabaha karşı İsa, gölün üstünde yürüyerek onlara yaklaştı. Öğrenciler, O’nun gölün üstünde yürüdüğünü görünce dehşete kapıldılar. ‘Bu bir hayalet!’ diyerek korkuyla bağrıştılar.

Ama İsa hemen onlara seslenerek, “Cesur olun! Ben’im, korkmayın!” dedi.

Petrus buna karşılık, ‘Ya Rab’ dedi, ‘eğer sen isen, buyruk ver de su üstünde yürüyerek sana geleyim.’

İsa, “Gel!” dedi.

Petrus da kayıktan indi, su üstünde yürüyerek İsa’ya yaklaştı. Ama rüzgârın ne kadar güçlü estiğini görünce korktu, batmaya başladı. ‘Rab, beni kurtar!’ diye bağırdı.

İsa hemen elini uzatıp onu tuttu. Ona, “Ey imanı kıt adam, neden kuşkuya düştün?”dedi.

Matta 14/22-31

Kardeşim;

İsa MESİH efendimiz hepimiz için buyruk verip “Gel” diyerek elini uzatıyor. Bu durum da kime güveneceğimiz iyi düşünelim.

Sonsuz bir şefkat ve lütuf ile elini uzatarak “Gel” diyen MESİH efendimize mi, yoksa karşılaştığımız gelip geçici sıkıntılara ve İblis’in yalanlarına mı?

İsa MESİH efendim imanlarımızı güçlendirsin ve bizi imanlarımız ile korusun.

Amin.