Sevgili Aria kardeşim,

Özellikle son paragraftaki yazdıklarınızdan,içinde bulunduğunuz son zamanlardaki hissiyatınızı çok iyi anladığımı belirtmeme lütfen izin verin. Yol ayrımı, ortada durmak, taş gibi kesilmek, neredeyse içden bir şeylerin infilak etmesi, akıl dengesinde kötü şeylerin olabiliceği ve buna benzer daha bir çok düşünce ve duygulardan, aslında sizin adınıza hem muazzam seviniyor, hemde Yüce Rabden sizin için daha da fazla güç ve dayanıklılık diliyorum.

Lütfen o düşünceleri fazla dinlemeyin. Sonuna kadar bu durumunda hakimi olan Yüce Yaradan’ın Tanrı’mızın yolunda olduğunuza güvenin. O size kendisi, bizzat, o yol çatağında hangi yolda ilerlemeniz gerektiğini bildirecektir. Dürüst ve saf bir yürekle daha da yaklaşın O’na korkmayın. Korkutanın tarafına bile bakmayın. Korkularınız geçmişten geliyor, gelecek ise başka fikirde.

Uzun yıllar önce aynı durumdayken, canımın derinliklerinde bir ses “eyvah, naapıyorsun, bak doğuşundan bu yaşa, her şey altüst olacak, onun için yapma” derken, diğer ses ” gerçeği görmek istiyorsan geçmişe bakmayı bırak ve senin önüne konana iyi bak, çünkü olanlar oldu, ama sonsuza dek daha olacaklar senin için daha önemli” diyordu. Akıl başka yöne yürek başka yere..Yüreğinizin sesini dinlemenizi umarak ve onun için dua ile yakararak, bu zor anlarınızda size lütfun ışığının yol gösteciliğinden dilerim..

Sevgi ve selamlarımla…