İsa Mesih “benlikten ” nefret ediyor.Çünkü geçmişte benlik yaşantımız her tarafımızı zehirlemişti.
Yaşantımız,düşüncelerimiz, işlerimiz benliğin kirlerini taşıyordu.
İsa Mesih kendisini ve ona ihtiyacı olan ailesini terkedip herkesin hizmetkarı oldu.
Elçilerde İsa Mesih ile karşılaşmadan önce her biri farklı mesleklerle geçimlerini sağlıyorlardı.

Örnegin:
Simun petrus ve kardeşi Andreas’ın balıkcı tekneleri vardı ve balıkçılık yapıyorlardı.
Tomas eşegi ile köyleri dolaşıp iyne iplik gibi bugün anadoluda hala yapılan ve adına çerçicilik denilen mesleği yapıyordu.
Yakup ve Yuhanna onlarda balıkçılık yaparak geçiniyorlardı.
Matta ise vergi memurluğu yapıyordu.
Dünyasal olarak pek çok yükümlüsü oldukları insanlar vardı etraflarında.
Fakat dünyasal mücadeleyi tek bir Tanrı’sal emir ile terk ettiler.
Neydi bu Tanrı’sal emir.

“ARDIMDAN GELİN”
Evet birinci aşama benligi terket ardımdan geldi.
ikinci aşama ise;

” ÇARMIHINI YÜKLEN”
İsa Çarmıhını yüklen derken kendi çarmıhından bahsetmiyordu.
Ne İsa’ya gelmemizden ötürü yaşayacağımız sıkıntılardan nede acılardan bahsediyordu.
İsanın çarmıhını yüklen demesindeki amaç, Çarmıh Roma döneminde suçlular için kararlaştırdığı ceza biçimiydi.İsa Mesih’in bu sözü seçmesindeki amaç neydi…?
Bizim Tanrı’ya karşı günahlı,Tanrı önünde asi kullar olduğumuzu, bundan ötürü ölüm cezasına çarptırıldığımızı söylemek istiyordu.

Kurtuluş reçetesinide bizlere gösteriyordu…!

Ardımdan gel.
Kendini inkar et.
çarmıhını yüklen.

Pek azımız kendimizi yargılayabilme kabiliyetine sahibiz.Ancak Tanrı’yı tanıyabilirsek onun yüceliğini algılayabilirsek,o zaman günahlarımızında farkına varırız.

” Ama benim için kazanç olan her şeyi Mesih uğruna zarar saydım.
Dahası var,uğruna her şeyi yitirdiğim Rab’bim İsa mesih’i tanımanın üstün degeri yanında her şeyi zarar sayıyorum,sürpüntü sayıyorum.”
Filipililer 3:7-8-9

Bunu Ruhun esinlemesi ile söyleyen Pavlus’tu. Mesih’e gelmeden önce Pavlus kimdi…..?

Tarsuslu
Ekonomik olarak iyi durumda bir aile.
İbrani.
İsrailli.
İyi bir egitim almış.
Ve döneminin büyük ayrıcalığı olan Roma vatandaşı.

Pavlus geçmişine bakıyor ve tüm bunları Mesih uğruna kaybedilmiş “süprüntü” sayıyordu.
Ki Pavlus çarmıhını yüklendikten sonra yaşadığı sıkıntıları mektuplarında görüyoruz.

Mutluluk ve esenlik benligi terketmektir.
Mutluluk ve esenlik kendini inkar etmektir.
mutluluk ve esenlik çarmıhımızı yüklenmektir.

Her yerde milyon dolarları olan,milyarlık arabalara binen bir yedigini bir daha yemeyen,dügünlerde şenliklerde dolarları havalara saçan,malikanelerindeki musluklara dek altından olan binlerce insan tanıyoruz.
Ama biliyoruz ,eminiz kaygı,korku,endişe içinde yaşıyorlar.
Evlerindeki mahrem yerlerde dahi güvenlik kameraları var.
Tok iken açlık kaygısı,giyinik iken çıplaklık kaygısı,villaları var iken sokakta kalmışlık kaygısı taşıyorlar.

Mutluluk,esenlik onlar için uzak bir kelime.Mesihin kanı arıtıp,Ruhu yenilemediği sürece hiç bir insan cehennemi andıran bu yaşamlarından asla kurtulamayacaklar.

Rab İsa Mesih’i ve onun müjdeli haberi İncil kabul edilecek, onun gücü bu asi çağda itiraf edilecek, ve ruhlar eşsiz umuda ortak olacaklar.

“Rab İsa hoşgörü ile kendini inkar ettin,biz günahlıların arasında yaşadın
yine babaya döndün,onunla birlikte sonsuza dek kutsal ruh eşliğinde yaşadığın için hamd ediyoruz.
Senden bizleri kendimizi inkar edebilme,senin ruhun ile hizmet edebilme ve seni tanımayanlara senin sevgini götürebilme gücünü ver diye yalvarıyoruz.” Amin