#30919
Anonim
Pasif

İnkarnasyon
(Carlos Madrıgal)

“O, bedende izhar olundu’ (1. Timeteos 3:16).

“İnkarnasyon” kelimesi doğum yoluyla “bedenleşme” demektir. ( Aynı kökten gelen ” re- enkernasyon ” ise , yine doğum yoluyla ” tekrardan bedenleşme ” demektir ). İkisinde de var olan ruhsal bir varlığın bir bedene girmesi dile getirilir. Ancak ” inkarnasyon” da, ilk ve son olan bir beden söz konusudur; ” reenkarnasyon ” daha önce bedensel bir yaşamı olmuş olan bir ruhun, ikinci, üçüncü vs. bir bedene girme iddiasıdır ( Kutsal Kitap böyle bir iddiayı kabul etmiyor: bkz. İbraniler 9:27 ).

Yuhanna 1:14’te ” Söz insan ( Grekçe: beden ) olup aramızda yaşadı ” ifadesi, Kelam’ın bedenleşmesini, yani inkarnasyonunu dile getiriyor.

Mesih inancının ve inanlının yaşam özü Mesih olduğu için, O’nu doğru şekilde algılamanın önemi, hiç bir zaman yeterince vurgulanamaz. Sağladığı kurtuluşu ve şu anda üstlendiği aracılığı benimseyebilmek buna bağlıdır. İsa’yı bir peygamber olarak kabul etmek yetmez. O’nu özde olduğu şey olarak kabul etmeliyiz. Bununla birlikte, Tanrısal Söz’ün beden alması ( inkarnasyon ) , Tanrı’nın yüceliğini azaltmaz. Çünkü Mesih’in insanlığı, Tanrı Oğlu’nun benliğine bağımlıdır, fakat Tanrılığın öz cevherine kesinlikle ortak değildir. Yani İsa’da Tanrı, yaratılışın ” çamuruyla ” lekelenmez. Tıpkı kili yoğuran eldivenli elin kirlenmediği gibi.

Ta Tevrat’tan beri, ilk olarak Tekvin 3:15’te, kadının soyundan doğacak birinin ( bkz. Gal. 4:4 ) şeytanı alt edeceği bildirilmişti. Tekvin 12:3’te, doğacak olanın bu kez İbrahim’in soyundan geleceği bildirilirken , bu soy daha da elirlenir ( bkz. Gal. 3:3,16 ). Tekvin 49:10’da, ” SİLOH gelene kadar egemenlik asası ve hükümdar, Yahuda’dan alınmayacak ” diye ön bildirir.

Zebur’da, Mesih’le ilgili olan Mezmur 2,22,45 ve 110’u okuyabilirsiniz. Bu mezmurlarda gelecek olan Mesih’ten, ” Tanrı Oğlu”, ” Tanrı” ve ” Rab ” olarak söz edilir.