#29505
klaus
Anahtar yönetici

Rabbin sofrası ile kafama takılan sorumun cevabını sizin yazılarınızda buldum.
ben protestan olmama rağmen ailemde katolik olanlar var. bazı pazarlar onlarla ayinlerine katılırım. sürekli bir konuda rahatsız olurum. ve onlarla da paylaşırım.
belki bana burada da katolik arkadaşlar yardımcı olabilir.

birincisi: katolikler komünyon alırken neden şarabı sadece rahip içiyor da insanlara veremiyor. ne münasebet? yoksa şarap dağıtmak çok mu masraflı oluyor? bu sorularımla sürekli ablamı ve eniştemi bıktırıyorum. onlarda şöyle açıklama yapıyorlar ” biz o ekmeği alıyoruz ya ( çıtır yuvarlak bir şey. kağıt helva gibi.) işte ablacım o ekmek isanın bedeni. ve kan zaten o bedenin içinde. yani damarlar ve kan zaten etin içinde mevcut. ” hııı??? şaşırıp kaldım.hiç böyle düşünmemişdim dedim.

ikincisi: yine katolik kilisesine girince mihrapda bir ışık yanık olur. o zaman kapıdan girenler o ışığı görünce( orada İsanın bedeni ve kanı var demektir. yani o kilitli bölmede ekmek şarap var demekmiş) herkes eğilir ve selam verir, sonra içeri geçer ve oturur. yani orada İsa var demekmiş.
haa orada ışık yoksa orada ekmek şarap yok demekmiş. o zaman orada İsa yok !! demekmiş o zaman içeriye selam vermeden geçip oturabilirsin demekmiş.
Yani IŞIK YANIYORSA İSA O AN O KİLİSEDE. IŞIK YANMIYORSA İSA O AN O KİLİSEDE YOK. demekmiş!!
PEKİ O IŞIĞI YAKIP SÖNDÜREN KİM? İNSAN ELİ!!
bana bir protestan olarak bu durum hep ters gelmiştir. yani ne münasebet.
KİLİSE BİZİZ. BİZİM BEDENİMİZ. ORADAKİ İNSANLAR TOPLULUĞU.
her nerede 2 veya 3 kişi İsanın adıyla toplanırsa , zaten İsa oradadır demek değilmidir?
yani orada duaya gelen insanlar orada İsa yok o gün diye bereket alamıyor mu? veya evlerine geri dönüp ”başka zaman gelelim, İsa buradayken gelelim mi diyorlar? ”
Tabiki bunun açıklamasını katolik bir arkadaşım bana yapabilir. diyebilir ki bana ”aslında yanlış yorumluyorsun bu öyle demek değil ” diyebilir.
saygı duyuyorum tabiki. çünkü ailemde de var katolik. ama benim yüreğime ve ruhuma hitap etmiyor o kadar. İsa zaten sürekli benim yanımda. bizim yanımızda. düşüncemizde, kalbimizde, ruhumuzda, dilimizde. her zaman her yerde. buna insan eli karar veremez ki?
Rabbin sofrası benim için çok özel bir seremonidir. ben eğer evimde kardeşler ile yapıyorsam mayasız pide yaparım. tek bir pide ve tek bir bardak elden ele dolaşsın isterim. paydaşlık için. yani ben bir kaç dilim ekmek ve bir kaç bardak tercih etmem. tabi çok çok kalabalık kiliselerde öyle yapılmak zorunda. dev gibi bir pide ve bardak olamayacağına göre :)

ben düşüncelerimi sizinle paylaşmak istedim.
bütün kardeşlere esenlik diliyorum. rabbimiz hepimizi bereketlesin ve korusun.
Amin.