#29068
Anonim
Pasif

Bu liste günümüzün hristiyan topluluklarının çoğuna sert bir eleştiri getiriyor ve gerek kendi içlerinde gerekse topluluklar arasında birliğin sağlanamayışının nedenlerini anlamayı kolaylaştırıyor. Listedeki birinci ve dördüncü maddelerin ibadet ya da küçük grup faaletleriyle dengelendiği görülüyor. Fakat inanlılar genellikle belli bir bilgi ve dua düzeyine getirirlirler ve orada kalırlar, çünkü bu tüm grubun ortak değeridir ve en yüksek sayıda insanın minimum düzeyde tehdit edildiği bir seviyedir. Burada bilgi yavanlaşır ve dua kişileksizleşir. Heyecan ve içtenlik inkar edilir ve yerini can sıkıntısına bırakır. Bu durumda olan bir grup, birliğe doğru ilerlemeyebilmeyi nasıl ümit eder ? Bir kıpırtı olsa da, grup içedönük bir hal alır. Etin içine gömülerek büyüyen ayak tırnağı gibi, hastalık iyice ilerleyene dek sıkıntının farkına varamazsınız. ( T. S. )

Rabbin sevgisi ve ışığı sizinle olsun.:elsalla: