#28050
Anonim
Pasif

BÖLÜM VI
İnsanın Günaha Düşmesi ve Bunun Cezası

I. İlk ana ve babamız, Şeytan'ın kurnazlığı ve ayartısıyla
aldanıp, yasak meyveden yiyerek günah işlediler. Tanrı, kendi
bilge ve kutsal emeli doğrultusunda, bunu kendi yüceliği için
düzenlemiş olarak bu günaha izin vermekten hoşnut oldu.

II. Bu günah yüzünden insan, ilk doğruluğundan ve Tanrı'yla
olan beraberliğinden düştü, ve böylece günahları içinde
öldü; ruhun ve bedenin bütün üyeleri ve bunların yeterlilikleri
tamamen kirlendi.

III. Adem ve Havva tüm insanlığın kökü olduklarından bu
günahın getirdiği suçluluk yasal olarak tüm insanlığa ait
sayılmış (onların içlerine konmuş); bu aynı günah içinde
ölmüş ve bozulmuş insan doğası sıradan doğma yoluyla onlardan
sonraki nesillere aktarılmıştır.

IV. Bizi iyilik yapamaz durumda, iyilik yapmaya tümüyle isteksiz ve
iyiliğe tamamen karşıt ve kötülüğün her türüne eğilimli
hale getiren bu ilk bozulma, bütün gerçek günahların kaynağını
oluşturmaktadır.

V. Bozulmuş olan bu insan doğası, yeniden doğan insanlarda yaşam
boyunca varlığını sürdürür. Bu bozulmuş doğa, Mesih
aracılığıyla bağışlanmış ve öldürülmüş olduğu halde; hem
kendisi hem de tüm yaptıkları gerçek anlamda günahtır.
VI. İster ilk günah, isterse sonraki günahlar olsun her günah,
Tanrı'nın doğru olan yasasına karşıdır ve bu yasanın
çiğnenmesidir. Bu nedenle doğası gereği yasa, günah işleyen her
kişiyi suçlu kılar, böylece Tanrı'nın gazabına ve yasanın
laneti altına sokar. Bunun sonucu olarak her türlü ruhsal,
geçici, ve sonsuz kayboluşla ölüme mahkum eder.